spirits in my head and they won't go

22 Şubat 2020, Çankırı.

Geçen hafta sonu M. KYO buradaydı. Gerçekten kaliteli vakit geçirdim. Harika bir insan. Keşke daha sık görüşebilsek. İnşallah yazın kardeşleriyle de birlikte birkaç gün geçiririz.

Sınava dört ay kaldığından ve ben hiç ama hiç hazır olmadığımdan mıdır nedir bir mutsuzluk ve umutsuzluk vardı üzerimde. Mesajlaşırken Merimö'ye biraz duygu sömürüsü yapıp kendimi arattırdım. Kuzum hasta olmuş, burnunu çeke çeke bana motivasyon konuşması falan yaptı. Hatta konuşma sırasında güzel de bir motto buluverdi. "Beklemeyi sevmeyiz." Ben de canım Merimö'yü hasta hasta kendimle uğraştırdığım için vicdan yapınca hemen kendimce bir günlük plan yaptım. Doğrusu bunu söylerken fazlasıyla utanıyorum çünkü bu plan işleriyle aramız oldukça limonidir. Tutup da son dört ay kala kapısına dayanmak falan, ne bileyim.

Merimö'ye de burdan acil şifalar diliyorum.

Yaptığım İngilizce denemelerinde netlerim asla yükselmiyor. Yükselmemekle de kalmayıp düşüyor. Sinirimi cidden bozduğunu açık ve seçik bir şekilde söyleyebilirim. Benden ufak tefek küfürler kazandığını da bilsin. Hadi bakalım.

Geçen hafta babamın sipariş ettiği Emil Cioran'ın denemeleri geldi. (Doğmuş Olmanın Sakıncası Üstüne, Çürümenin Kitabı) Elbette ben, sınav öğrencisi olmakla ilgili rezil bahanelere sahip olduğum için başlayamadım daha. Bir süre de başlayamayacakmışım gibi görünüyor. İnsanı en çok kendisi prangalıyor.





and i don't want a never ending life
i just want to be alive while i'm here